Gaandeweg namen we afscheid,
wisten dat het ooit komen zou.
We hadden nog wel even tijd,
al leidde je pad naar beneden.

Gaandeweg namen krachten af.
De zetel werd je vast verblijf.
Een onzekere pas kwam erbij
en pijnen werden jouw geheim.

Gaandeweg verloor je terrein.
Moegestreden, een laatste zucht…
Al drukt verdriet ons nu neer,
we hebben vrede met je rust.

Deel dit verhaal

Heeft u een opmerking, vraag of een mooi idee?

Laat het ons weten via contact of via onze enquete.