In de pijn van de leegte
gevuld met eenzaamheid
hoor ik een stille echo
van een voltooid verleden tijd

Heimwee naar de dagen
overspoeld met zoete smaak
levendig vol vreugde
door blijdschap aangeraakt

Golvend op de stormen
springend over zee
de vanzelfsprekendheid
in alles war ik deed

Geluk was zo eenvoudig
simpel en oprecht
een traan vindt mijn wang
in traagheid afgelegd

Samen is verdwenen
uit de schoonheid van een dag
maar ik sta open voor een toekomst
waar samenzijn weer wacht…

Karin

Deel dit verhaal

Heeft u een opmerking, vraag of een mooi idee?

Laat het ons weten via contact of via onze enquete.