Al is het gemis zo triest en hard

Wij denken aan elke lach

Die blijft voor eeuwig in ons hart

En troost ons elke dag.

 

We denken niet aan wat nog komen zou

Hoe mooi het had kunnen zijn

We onthouden liever, al zijn we in de rouw,

Wat prachtig was en fijn.

 

We weten, maar beseffen niet

Hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn.

Deel dit verhaal

Heeft u een opmerking, vraag of een mooi idee?

Laat het ons weten via contact of via onze enquete.